Yazılarım
Duygulu Olmak
14.08.2013
DUYGULU OLMAK

Biz, insanları 'duygulu bir insan' diye suçlarız. Oysa duygululuk suçlanmayı gerektirecek bir kusur olabilir mi? Tüm filmlerde, dizilerde, toplumsal iklimde duygululuk adeta suçlanıyor, eksiklik olarak gösteriliyor. Duygusallıkla, duygululuk farklı kavramlar. Oysa duygularına ket vuran, ipotek koyan, görmezden gelen bir insanı anlamakta zorlanmalıyız.

Bu tür suçlamalar olsa olsa yaralı bir bilincin yansıması olur.
"Akıl hiçbir şey göstermedi bana. Bütün gördüklerimi yürek verdi, yürek gösterdi." diyor, Tolstoy.

Ülkemizde sevilen yazarlar, sanatçılar insanların yürek telini titreten yazılara, yapımlara, yorumlara, buluşlara imza atan duygulu insanlar değil mi? Bir siyasi, bir emek önderi söylediklerini duyarak söylemiyorsa, sözlerini akıl ve duygu süzgecinden geçirmemişse, inandırıcı olmuyor hatta beden dili onu ele veriyor...

Siyasetçi ve bilim insanı rahmetli Aydın Güven Gürkan'ın, bir köşe yazısında, duyguları inkâr eden politikalar için; söylediklerini aktarmak istiyorum: "Duyguları yadsıyan, ondan yararlanmayan sözde akla dayalı bir politika, özünde o denli aptal bir politika ki, sanatın, estetiğin, duygunun insanların aklına ve gönlüne varmada sağladığı kolaylıkları göremiyor. Duygulara kapalı bir politika çiçek açmayan bir bitki gibidir."

Duygululuk duygusallıkla karıştırılır mı?
Duygulu olmak bir duyum işidir.
İnsani duyarlılıklar göz ardı edilirse; toplum sağırlaşır.
Oysa düşünen, konuşan, örgütlü toplum dinamiktir.

Ülkemizin gündemindeki sorunlara bir bakalım. Birinci sırada ne yazık ki, insan hakları ve içinde yer alan kadın hakları, engelli hakları, çocuk hakları, barınma hakkı, kültürel haklar bunların hangisini duymadan, içselleştirmeden, empati yapmadan görebilir, söz edebilir ve yazabiliriz?

Bir filmde iki halktan gencin sevdasının ayrılık acısına yanar ama aynı duyguyu toplumsal bir olayda göstermeyiz. Oysa aynı insan her iki olayda da aynı tepkiyi, davranışı, duygudaşlığı göstermelidir.

Duygulu görünmekten korkmamalı, duygularımızı önemsemeli ve onların sesine kulak vermeliyiz. Hatta bazı zaman dilimlerinde bilinçli olarak aklı sürgüne göndermeli, duygulara yaşam hakkı vermeli gerekli olduğu zaman sürgüne gönderdiğimiz aklı geri çağırmalıyız.

Şair Metin Demirtaş'ın dizeleri duygusuz yazılır mı?

"Kar dalları örttü, / Kavruldu en yamanı çiçeklerin./ Kalbim katlan bunlara,/ Çünkü kıştır yaşanılan./ Amansız, limansız bir kış./ Fakat düşün kalbim düşün/ Kavgayla kazanılacak baharı, / Direnen adressiz yoldaşları,/ Yolu yok kalbim yolu yok/ Sağ çıkacağız bu acılardan/ Çünkü umutsuzluk yasak, / Yılgın türküler söylemek de."

Bilin ki, duymadan konuşmak, yazmak, toplumsal olaylara dalmak insana özgü olamaz. Örneğin, aklımla, yüreğim birbiriyle güzel bir uyum içinde olsalar da bazen biri ötekinin önüne geçiyor. Ben bu yarışı sevgiyle izliyorum. Ama kazanan hep 'duygusallık' değil duygularım oluyor.

Çünkü duygusallık, duygunun dostu olmuyor...

YAŞAR SEYMAN
Ankara, 14 Ağustos 2013
Paylaş
  • bumcombe